I am a Daughter of Captain

За ингээд амьдралын дахин нэг шинэ хуудас нээгдэж бидний Австралийн Брисбэн хот дахь шинэ амьдрал эхэллээ. Ийшээ нүүх болсныг сонсоод хүн бүрийн хамгийн их асуудаг асуулт бол "Яагаад Брисбэнрүү нүүж байгаа юм бэ?". Хүмүүс виз, ажил гэх мэт ямар нэг зайлшгүй том шалгаантай гэж боддог. Яг шууд хариулах том, чухал шалтгаан байхгүй. Бид 2 үе үе өөрсдөдөө чаалланж хийх дуртай юм уу, уйдаад байдаг юм уу бүү мэд. Ямартай ч нүүх хамгийн том шалтгаан нь "өөр хотод амьдарч үзэх" л байсан. Тэгээд хотуудыг хооронд нь харьцуулж, бодож байгаад Брисбэнийг сонгосон. Брисбэн бол Австралийн 3 том хотын нэг, нөгөө 2 нь мэдээж Сидней болон Мэлбурн. Канберра, ГолдКост гэх мэт хотууд байгаа ч эдгээр нь хөдөө орон нутаг гэсэн ангилалдаа ордог. Өөрсдөө шинэ соргог юманд дуртай, уйдах дургүй учраас том хотуудын нэг нь байвал зүгээр гэж бодсон. Мэдээж Австралид байгаа юм чинь далайгаас хэт холдвол уйтгартай, тиймээс Мэлбурн тийм ч аятайхан сонголт биш гэж үзсэн. За ер нь Брисбэнийг сонгоход ...

Цаг хугацаа гэж.. Бичвэр бүрээ л бараг өө тэдэн сар өнгөрчихсөн байна ш дээ гэж эхэлдэг боллоо. Маш олон үйл явдлууд ар араасаа болж өнгөрөөд, бичих завдал гаргаж чадахгүй байсаар шинэ онтойгоо золгожээ. Оны сүүлийн улирал хамгийн завгүй өнгөрдөг жишгээр маш завгүй л цаг хугацаа байлаа. 9-р сараас хойш болж өнгөрсөн үйл явдлуудыг товчхон дурдаж, өнгөрсөн оноо дүгнэхийг хичээе. 9 сарын сүүлээр найз маань ирж хэдэн өдрийг зугаатай, завгүй, гоё өнгөрөөсөөн. Онгоцны буудлаас хэлэхгүйгээр тосож уулзчихаад ажилдаа ирсэн. Дараа нь хоёулаа уулзаж орой хоол идээд, хэдэн пиво уунгаа сэтгэлээ онгойтол сайхан ярилцаж, дараа нь нөхрүүдтэйгээ хамт уулзаж оройн хоол идээд, казино орж тоглоод, манайд ирж хоносон. Маргааш нь өглөөний цай уучихаад Бонди бийч орж далайн усанд хамтдаа тоглож байгаад тэр хоёрыг найзынд нь хүргэж өгсөн. Тэгээд явах өдрийнх нь өглөө нөхөртэйгөө хамт очиж аваад онгоцны буудлаас гаргаж өгсөн дөө. 7 жил гарны дараа уулзаж байгаа гэхэд саяхан уулзаад салсан мэт дотно хэвээрээ го...

Одоо ч бүр хэдэн сардаа нэг тэмдэглэл бичсэн болдог боллоо. Гэхдээ эргээд уншихад зарим мартсан зүйлээ эргэж санаад гоё байдаг болохоор хол зайтай байсан ч хамаагүй бичсээр байна аа. За хаанаас нь эхлэх билээ. Ээж эсвэл ажил гэсэн үндсэн 2 рольтой, тэр хоёрынхоо талаар л бичнэ дээ.  Өнөөдөр нэг дэх өдөр. Оффис дээрээс ажиллаж байна. Одоо ер нь гэрт ажиллах шаардлага л гарахгүй бол байнга ийшээ ирдэг болсон. Ээж хүртэл ажилруугаа яв аа, очиж ажилла гээд байдаг. Хүү том болоод ээжийгээ өрөөндөө сууж байгааг мэдээд надруу гүйгээд байдаг болсон. Би ч ажилдаа анхаарч чадахгүй хоёрдоод тухгүй болчихдог. Өглөө 2 хүүгийн хоол унд бэлдээд, хичээлд нь явуулчихаад, араас нь өөрийгөө бэлдээд, цайгаа уучихаад, хүүгээ хөхүүлээд, ажилдаа гарна. Тэгсээр байтал 11 цагтай уралдаж л ажилдаа ирнэ. Орой ихэвчлэн 5 гээд хийх юм их байвал 6 хүртэл суугаад явчихдаг. Гэртээ очоод өрөөрүүгээ нуугдаж ороод хөхөө саана. Тэгээд хүүтэйгээ эрхлэлдэж эхэлнэ дээ.  Хүү одоо ээжийгээ хараад хар хурдаараа мөлхөө...

7 дугаар сарын арван найман, 7 хоногийн сүүлийн ажлын өдөр буюу Баасан гариг, Австрали улс, Сидней хот, 400 Жорж стрийт, Телстра группын төв оффисын 8 давхарын 88-р ширээнээс тэмдэглэл хөтөлсүү 😅 Жоохон далжигар хөдөлсөн байна, уучлаарай. Ажлын сүүлийн өдөр болохоор хүн багатай, ажил багатай. Гэнэт ойрд бичээгүй тэмдэглэлээ бичмээр санагдаад... Хүүхдийн сургуулийн амралт болсон учраас оффис дээрээс ажиллаж байгаа юм аа. Хүүхдүүдээ тэгээд яасан бэ гэж үү? Ачтай буянтай ижий минь ирсэн учраас амар тайван энд суух боломж олдож байна даа. Аль насны буян болоод гурвын гурван хүүг минь асарч, намайг ажил хийх боломжоор үргэлж хангадаг ийм буянтай ээжийн охин болж төрсөн юм бол доо. Анх ээжийнхээ хажууд очиж төрнө гээд Эрдэнэт явж байсан. Дараа нь хотод төрөхөд ээж минь ирээд намайг ажилд ороход хүүг минь харж байгаад Эрдэнэтрүү аваад явсан. Одоо 3 дахь удаагаа бүр Австралид ирээд хүүг минь хараад сууж байх гэж. Аваад явчихъя гээд л, бид 2 үгүй гэж гүрийгээд л байцгааж байна даа. Хүүхдүүдээс...

Шөнийн мэнд!  Яг юунаас эхлэж бичихээ мэдэхгүй байна. Нэг тийм гунигтай ч юм уу эмо цаг үе байнаа.. Ханийн минь аав бурхны орныг зорьсоон. Яг долоо хонож байна. Олон ч эмчилгээ хийлгэж, их ч хичээлээ, их ч зовлоо доо аав минь. Бие нь муудсаар муудсаар энэ хорвоог орхичихлоо. Одоо өвдөх өвдөлтгүй, сайхан газар байгаа гэж найдаж байна. Аавын бие эрчимтэй муудаж, нөхрийн дүү гадаадруу сар гаран хугацаатай явах болсноор, нөхөр Монголруу явсаан. Аавыг ухаан саруул, хөл дээрээ тогтох тэнхэлтэй байгаа дээр нь очиж, аавтайгаа ярилцаж суугаад, эмийг нь хэсэг ч болов дөхүүлж, өргөж тэврээд эмнэлэгрүү зөөж, эцэст нь амьсгал татахад нь дэргэд нь толгойг нь түшиж чадсандаа бага ч болов сэтгэл нь уужирч, олон жил аав ээжээсээ хол байсан гэмшлээ хугасласан байх гэж найдаж байна. Яг жил гарны өмнө бид аавыг 8 дахь химийн эмчилгээндээ ороод байхад нь цагаан сараар гэнэт очиж билээ. Хүүхдүүдээ хараад баярлаж, хөөрч, уйлж байсан нь өчигдөрхөн мэт санагдаж байна. Бага хүүгээ аваачиж ганц үнэрлүүлэхсэн...

Тэмдэглэл бичиж үлдээх чинь зөв юм байна аа. Сая өмнөх постоо уншлаа. Буцаад хүүгээ төрүүлсэн өдрүүдээрээ аялаад, зарим дээр нь багахан нулимс цийлэгнүүлээд, тэр үед мэдэрч байсан баяр, өвдөлт, хайрыг мэдэрлээ. Одоо тэр үеэс хойших үйл явдал, сэтгэл мэдрэмжүүдийг сийрүүлнэ.  Дахиад 2 сар өнгөрсөн байна. Бяцхан хүү минь 4 сар хүрч вакцинаа хийлгэсэн. Өдөр өдрөөр өсч, улам л их хайр татаж байна. 4 сартайгийн үзлэгээр 67 см урт, 7850 гр жинтэй болсон байна гэсэн. Том агаа маш сайн тэвэрч, дүүгээ харна. Жижиг агаа маш хөөрхөн саатуулж, ярилцана. Тэвэрч л арай дийлэхгүй байна. Өөрөө эргэж өнхөрдөг болсон. Элгээрээ бага зэрэг мөлхөөд, байрнаасаа хөдлөөд явсан байдаг. Зурагт үзнэ. Хүн харахаараа л инээд алдаж хөөрөөд хүн бүрийн хайрыг татна. Үс нь улам их ургаж, арзайсан хөөрхөн хүү болж байна кк. Муу ээж нь хүүгээ шөнө хөхүүлж байгаад хажуудаа хэвтүүлээд унтчихсан. Тэгсэн хүү минь өнхөрөөд орноосоо уначихсан 😢. Тэрүүхэн үедээ жоохон уйлагнаад л буцаад унтчихсан. Машинд явах маш дургүй, ...