I am a Daughter of Captain

Yeeeye эхний семестер дууссаан, 10 хоногийн өмнө. Зүгээр л дуусав уу үгүй юу тэмдэглэл бичнэ гээд л хүлээгээд байсан чинь дуусангуут нь цаг гаргаж чадахгүй 10 хоноод наасан. За ямартай ч сайхан байна аа. Шалгалтуудаа бүгдийг нь өгчихсөн, дүн нь гарах болоогүй. Надаас одоо хамаарахгүй юм чинь гээд тайвширчихсаан. Тэгээд эхнэр, ээж, эзэгтэйн ажлаа хийгээд, хичээл амраад л дараагийн ажлууд ундраад л байж байна даа.  Шалгалтанд бэлдэх 7 хоногийг ерөнхийдөө сургуулийн номын санд өнгөрөөлөө. Тэнд арай л үр бүтээлтэй. Гэрт байхаар хүүхдүүд сургуульдаа явсан ч гэсэн нүдэнд гэрийн хийх зүйлс харагдаад, завсраар нь идэж уугаад ерөөсөө нэг л үр дүнтэй байж чаддаггүй юм байна лээ. Нөхөртөө 2 долоо хоног л өгчих гэж хэлээд, тэгье гэж зөвшөөрсөн боловч дундуур нь бас үл ойлголцол гарсөөн. Нэг нь орой ажилдаа яваад өглөө ирээд унтана, нөгөө нь өглөө босч номын сан яваад, орой ажилдаа явсан хойно нь ирээд, хэд хоног хоорондоо ч таарахгүй явлаа шүү дээ. Гэхдээ тэгээд учраа олсон. Би чинь хэсэг гүри...

За нэг сайхан кофе уунгаа нойроо сэргэтэл ганц тэмдэглэл биччихье. Хичээлээ хийх гээд суусан чинь зүүрмэглээд, зүүрмэглэх тоолондоо зүүд зүүдлээд байх юм.  Эхний семестрийн хичээлүүд дууссаан 🤟. Одоо хамгийн том хэсэг нь буюу семестрийн сүүлийн шалгалтууд эхлэх гэж байна. Маргаашаас 1 долоо хоногийн бэлдэх хугацаа өгөөд, тэрний дараа долоо хоногоос шалгалтууд эхэлнэ. Миний 3 хичээлийн шалгалт 1, 2, 3 дахь өдрүүдэд дарааллаад, дараа долоо хоногийнх нь 1 дэхэд үлдсэн нэг шалгалтаа өгөөд дуусах нь ээ. Уг нь хоорондоо ганц 2 өдрийн зайтай бол тэр хооронд нь юмаа сэргээж хараад зүгээр байдаг юм байна. Гэвч тэгээд тавигдсан хуваарийг яалтай билээ дээ.  Эцсийн шалгалтууд нийт дүнгийн 40-50 хувийг эзэлдэг учраас маш их анхаарал тавьж хичээхгүй бл болохгүй. Явцын дүнгийнхээ 40 хувиас(20 оноо) дээш оноог цуглуулж чадаад, шалгалтаас бас 40 хувиас (мөн 20 оноо) дээш авч чадаад, нийт 50-с дээш оноо цуглуулж чадвал пасс хийх буюу ямартай ч хичээлдээ тэнцлээ гэж үзнэ. Тэгээд дээшээ credit, ...

Шинэхэн оюутны эхний семестерийн дундах, 7 хоногийн амралтын сүүлийн өдрөөс мэндчилж байна аа. Хийх юм их хэвээрээ байгаа ч ойрд бичих зав гарахгүй байх гээд гялс нэг бичвэр оруулчихъя.  Өнөөдөр нэг дэх өдөр боловч бүх нийтийн амралтын өдөр учраас нийт 10 хоног амарчихаж байгаа юм уу даа ер нь бол. Тэгснээ өнөөдөр үзэх байсан хичээлийг видеогоор оруулчихсан өөрсдөө үзээрэй ч гэх шиг. Амарснаасаа дор болчихдог наасан. Би гэж нэг удаашруулсан бичлэг шиг хүн энэ өдрүүдээр хамаг дутуу үлдээсэн юмнуудаа нөхнө гэж байсан чинь мэдэхгүй юу ч болчихов, эргээд баахан л хийх юмтай хичээлээ эхлүүлэх боллоо. Амралтын эхний 2 өдрийг амарсан гэсэн шиг "алж" өнгөрөөсөөн. Тэгээд нэг дэх өдрөөс нь юмаа хийгээд эхэллээ гэсэн нэг л сайн явж өгдөггүй ээ. Дундуур нь 4 удаагийн багийн уулзалт хийсэн. Тэгээд кодны хичээлийн даалгаврыг хийх гэхээр л хамаг цаг будаа болчих юм. Учир нь зөндөө олон бодлого байхад, би ганцыг нь бодох гээд аргаа эсвэл алдаагаа олохгүй суусаар хамаг цаг дуусчихна. Өөр юу ч...

Шөнийн 3 цаг болох гэж байхад сайхан усанд орчихоод тагтан дээр шалдан гарч хэсэг зогсож байгаад орж ирлээ. Жоохон мэдрэл муутай хүн шиг юм яриад байна уу би. Гэхдээ сүүлийн долоо хоногийг бол мэдрэл муутай хүн шиг л өнгөрүүллээ. За долоо гэж дээ бараг сар хагасыг. Өнөөдөр, бишээ өчигдөр, шөнийн 00 цаг болохоос өмнө нэг бие даалт явуулчихаад гэнэт сонин юу ч хиймээргүй, бас унтмаар ч үгүй болоод 2 хундага дарс уунгаа ганц 2 найзыгаа уруу татаж чатлаж байгаад, усанд орчихоод одоо ингээд сууж байна даа. Үнэндээ бол алаад өгье гэж ороод, алуулж байна энэ сургуульд. Онц сурна гэж бодож байсан бол одоо зүгээр тэнцчих л юмсан гэж боддог болсон байна, 2 сар болоогүй байхад. Энд тэмдэглэл бичье гэж бодсон ч тэр цагаа жоохон ч гэсэн хичээлээ явуулахад зарцуулах нь чухал байлаа.  Эхэндээ хичээлүүдээ яаж ийж гүйцээж нөхөж бичээд л аль болох аль альныг нь амжуулах гээд хичээж байсан бол сүүлдээ бага багаар овоорсоор, энэ 7 хоногт явцын шалгалтууд аваад амьдрал үзүүллээшдээ надад. Хамгийн таала...

Уг нь би их завгүй байгаа. Гэхдээ бичихгүй бол дараа нь яг энэ мэдрэмжээ мартчих юм шиг санагдаад байна. Хичээл ороод 2 дахь долоо хоног дууслаа. Долоо хоногийн 4 өдөр, 4 өөр хичээл ээлжлээд, тус бүр 3 цаг ордог. Оройгоор ордог бөгөөд яг тэр үед нь миний нойр зэрлэг ихээр хүрдэг байгаа. Тэгээд ойлгосон ойлгоогүй хоёрын завсар хичээл дуусдаг байгаа. Дуусангуут нь яадаг вэ гэхээр лекцийн слайдыг татаж аваад хэрэгтэй юмсаа тэмдэглэдэг байгаа, уг нь лекц бүтэн рекорд хийгддэг боловч бүтэн 2-3 цагийн хичээл дахиад үзвэл дахиад унтах нигууртай. Ковид гайхлаас болоод хүүхдүүд сургуульд явахгүй, хичээлээ гэртээ хийх хэрэгтэй болдог, бас өдөр хоол цай бэлдэх гэх мэт ээж, эхнэрийн ажлаа хийдэг болохоор тухтай төлвөрч сууж чаддаггүй тул бүгдийг унтсаны дараа шөнийн цагаар суудаг. Тэгээд шөнө унтахаараа өглөө биш өдөр босдог. Миний амьдралын хэмнэл нэг тиймэрхүү болсон. Ажил хийхгүй, гэхдээ сүүлийн 2 вийкэндээр ганц ганц өдөр ажиллаж байна. Гол нь ковидоос болоод ажилгүй болсон хүмүүст улс долоо х...

Хичээл эхлэсний 3 дахь хоногийн мэнд ээ!  Тэгэхээр ингэсэн. 6 сарын 27-нд анх сургуульдаа тэнцсэн хариугаа хүлээж авсан юм байна шүү дээ. Нээрэн цаг хугацаа ёстой хурдан өнгөрчээ. За тэгээд хариугаа нөхөр болон хүүхдүүдтэйгээ хамт машинд явж байгаад сонссон юм. Хоёулаа еээс мээс гээд гар хуруугаа цохилцоод баярлаж байснаа, удалгүй төлбөрийн асуудал, виз солиулах энээ тэрээ гээд амьдралруугаа оров оо. Одоо дараагийн цалин авчихвал яг төлбөрт хүрнэ, юу ч гэсэн эхлээд төлбөрөө хийчих гэсэн. "Номхон далайн мөсийг долоох шахам олсон" (хаха далай мөстлөө тэ) хэдэн цаасаа шавкаад жоохон горойсгээд төлбөрөө төлөөдөхөв. Тэгээд хичээл эхлэхээс өмнө сарын зай байна, тэр хугацаанд нь академик англи хэлний курсэд сураад хичээл яаж явагддаг, их сургуулийн эссэ, тайлан яаж бичдэг талаар мэддэг болъё гэж шийдээд 4 долоо хоногийн курс авлаа. Тэр нь бас болоогүй 1000 доллар. Тэрнийхээ мөнгийг хүнээс зээлчихэв. Энд ирснээс хойш иймэрхүү чухал зүйлдээ зориулах мөнгөгүй хүнээс мөнгө зээлсэн анхны...

Би ер нь үргэлж л юм бичих сонирхолтой байдаг боловч тийм тууштай хүн биш юм шиг байгаа юм. Тэгээд ингэж бодлоо, сургуульд анх тэнцэхээс эхлээд төгсөх хүртэл өөрийн туулж байгаа зүйлс болон сэтгэл зүйн байдлаа бичиж үлдээе гэж. Хэн нэгэнд хэрэг болох ч юм билүү, эсвэл эргээд надад өөрт минь өөрөө өөрийгөө таних аялал болох ч юм билүү.  Оюутан байх үеэсээ л гадаадад сурах талаар хүсэж мөрөөддөг байв. Харин 10-н жилд байхдаа яг юу бодож байсныг чөтгөр бүү мэд. МУИС л хамгийн том газар шиг санагдаж байсан байх. Улаанбаатарлуу зорин очиж, МУИС-ийг бас "хот"-ыг харчихаад энэ л газар гоё юм шиг санагдаж байсан. Тэгээд л тэр газартаа очсон (2006). Хүний хүсэж мөрөөдөж чадах цар хүрээ үзсэн харсан газраараа л хэмжигддэг байх. Тиймээс л хүмүүс юм үзэж, нүд тайлж, сэтгэхүйгээ тэлнэ гэж ярьдаг биз. Үнэндээ арван жилд байхад би Интернэт хэрэглэж мэдэхгүй, сайндаа л yahoo messenger, mongolie de chat ашигладаг байв. Hi5 гэдгийг их сургуульд байхдаа л анх ашиглаж байв ш дээ.  Нийслэл хотыг...

Хааяа хааяа гэнэт юм бичмээр болоход цаг зав гарахгүй, бодож явсаар ирээд суухаар яг хаанаас эхлэж юу бичихээ мэдэхээ больсон байх юм. Би сэтгэл зүйч, сэтгэл судлаач хүмүүсийг нийгэмд хэрэгтэй, хүмүүст тустай гэж боддог боловч яагаад ч юм надад хэрэг болно гэж боддоггүй байсан юм. Гэтэл сүүлийн үед, ялангуяа сургуульд элссэнээс хойш үргэлж л ямар нэгэн зүйлд санаа зовж, сэтгэл санаа цаанаа нэг тайван биш, юу ч болсон өөртөө нэг л сэтгэл хангалуун байж чадахгүй, өөрийгөө голж байгаагаа улам ихээр анзаарах боллоо. Нэгэнт хийсэн сонголтынхоо хойноос эргэлзэх, эргэлзэх гэхээсээ илүү чадах болов уу гэсэн айдас, чадахгүй бол гэж бодоод өөрийгөө голох мэдрэмж, тэрийгээ үг болгож гаргаад гомдоллож гоншигонох, өөрийгөө хямрааж улам хүчгүй болгох...

Өнөөдөр миний хувьд хүсэн хүлээж байсан зүйлдээ нэгэн том алхам ойртсон маш онцгой өдөр юм аа. Учир юу гэвээс урт удаан хугацааны турш мөрөөдөж ирсэн сургуулиасаа эцсийн оффероо авч, ханийхаа дэмжлэгтэйгээр суралцах эцсийн шийдээ гаргаж сэтгэл догдлуулсан өдөр байв.  Анх найман жилийн өмнө яг зургадугаар сарын 24-нд утсан дээрээ энэ сургуулийнхаа зургийг татан авч мөрөөдөж эхлэж байжээ. Тэр үед Австрали явах талаар бодож байсан эсэхээ ч санахгүй байна.  Үнэндээ бол би дотроо маш их айдастай байнаа. Дэлхий даяарх 25000 гаруй их дээд сургуулиудаас эрэмбээрээ эхний 50-д тогтмол байдаг, энэ жилийн хувьд 38-д, төгсөгчдийн ажилд орох түвшингээр Австралид 1-т, дэлхийд 4-т орж буй энэ том сургуулийн босгыг давж ороод суралцана гэж бодохоос эмээж байна. Анх Австралид ирчихээд ганцаараа зугаалж яваад хамгийн эхэнд очиж үзсэн газар бол энэ сургуулийн кампус байсан юм. Завгүй алхаж, хөгжилтэй инээлдэж, зөрж өнгөрч буй оюутан бүрт атаархан тэдний нэг болохсон гэж мөрөөдөн, том сүрдмээр хуу...

Зээ, завгүй амьдралын өдөр хоногууд урсан өнгөрч бид амьдарсаар, хүүхдүүд томорсоор, нас нэмэгдсээр байх ажгуу. Нэг л мэдэхэд долоо хоног эхлэж, нэг л мэдэхэд дуусч байх юм. Ингэж тэгсээр энэ жилийн эхний улирал шувтарч байнаа. Бага хүүгээ прэскүүлд оруулснаар илүү завгүй ч болчих шиг, завтай ч болчих шиг нэг тийм сонин байнаа. Хичээлгүй өдрүүдэд нь өөрөө гэртээ харахаас өөр аргагүй, тэгсгээд хоёулаа өдрөө өнгөрөөчихнө. Хичээлтэй өдрүүдэд нь хүргэж өгөх, авахын завсар ажлаа хийж сандарч гүйсээр бас л өдөр харвасан сум шиг өнгөрчихнө. За ямартай ч бага хүү минь сурч мэдэхийн ёроолгүй их далайд хөл тавьсаан. Харин том хүү минь цахимаар Монгол цагаан толгойгоо үзэж үсэглэлийн баяраа хэд хоногийн өмнө хийлээ. Хүүтэйгээ хамтдаа уншиж, хамтдаа шүлэг цээжилж уйлж дуулан их л юм болж байна энэ 2 хэлний хооронд бид 2 чинь. Энэ жил хүүгээ эх хэл болон ээнглишээр хоёулангаар нь сайн уншдаг болгох зорилго тависан минь эхнээсээ явж л байна. 💪

Шинэхэн оны мэнд дэвшүүлж 2021 оны 1 дүгээр сарын 1-нээс мэндчилж байна. Коронагийн ачаар гэх үү, балгаар гэх үү 1-р сарын 1-нд гэртээ суугаад зорилгоо тодорхойлж, влогтоо зочлох завшаан тохиож байна. 2020 он хүн бүрийн хувьд тийм ч амар жил байсангүй. Дэлхийн нийтийг хамарсан цар тахал хичнээн хүний амьдралд хир их өөрчлөлтийг авчирсныг таашгүй. Бидний хувьд ч мөн амаргүй жил байлаа. Аав ээж минь бидэн дээрээ ирээд аз жаргалтай байсан ч аав минь хорт хавдартай гэх гэнэтийн таагүй мэдээ сонсож, эндээ эмчлүүлэх гэхээр боломж нь муу, Монголруугаа явуулъя гэхээр Коронагаас болоод хил хаалттай, хэсэгтээ л хямарч сандарч, хаа хаанаа хэцүүхэн цаг хугацааг өнгөрөөсөн. Гэхдээ олон сайхан хүмүүсийн хайр, дэмжлэг, ерөөлөөр аав ээж минь эх орондоо буцаж, аав минь хагалгаандаа орж, он гарахын дөнгөж өмнөх өдөр туяа эмчилгээгээ дуусгалаа. Сайхан аавынхаа тэвчээр, хатуужил, сэтгэлийн тэнхээг биширмүй. Үргэлж цоглог өөдрөг байж, хэцүү өвчнийхөө хажуугаар Ковидоос болсон хорио цээр, карентин, хүлээлтү...