I am a Daughter of Captain

10-р сар гараад бүр тэмдэглэл, блог бичдэг гэдгээ ч мартсан байдаг шүү. Тэгээд дуусч байгаа юм чинь гээд ийм нэр өгчихлөө. Санах завгүй өнгөрөөсөн байна гэж байх уу? Өдөр хоногууд харвасан сум шиг л өнгөрч байна. Юу юугүй төрөх нь байна. Сүүлийн сарлуугаа орсон чинь бас хөөрхөн яарах догдлох ч шиг, тэгсэн мөртлөө жирэмсэн дахиад жоохон баймаар ч юм шиг, янз бүрийн мэдрэмж төрж байна.  Харшилд хэсэг дарлуулсныг эс тооцвол гайгүй хөнгөн тээж байна даа гэж бодож байсан чинь сүүлийн сар өөрийн эрхгүй хүндрээд ирдэг юм байна аа энэ бие хэхэ. Хамгийн зовиуртай хэсэг нь зүүн хөхний доор, хавирганы тэнд бүр яг дотроосоо шархалцан юм шиг хорсож зовиурлаж өвдөөд байгаа. Өмнөх жирэмслэлт дээр тийшээгээ тулж өвддөг байсан ч арай ийм зовиуртай байгаагүй шиг санагдаад байгаа юм даа. Тэр нь хэвтэх унтахад бүр үнэн тух алдуулж байна. Гадна арьсанд нь хүрэхээр мэдээ алдуулагч түрхсэн юм шиг сонин мэдрэмж төрнө, дотроо болохоор аймар өвдөнө. За тэгээд өмнөхүүдийн адилаар сайхан хавагнаад л, хатуураа...

Гэнэт нэг эмормоор ч юм шиг үгүй ч юм шиг сонин мэрдэмж төрөөд байна. Уг нь бас нэг бие даалт хийхээр сууж байгаа юм. Өглөө 2 хүүхдээ хичээлд нь явуулахдаа жоохон загнаад гаргачихсан чинь сэтгэл жоохон тавгүй байсан юм. Ер нь дандаа л хайртай шүү, амжилт хүсье гэх мэт үг хэлдэг. Хааяа явах болчихоод байхад бүрэн бэлдээгүй, юм хумаа хайгаад удаан хөдлөөд байгаа нь уур хүргээд, өнөөдөр тэр өдрүүдийн л нэг байлаа. Сүртэй юм биш л дээ. Тэгээд сэтгэлээ жоохон сэргээж эрч хүч авъя гэж бодоод нэг подкаст сонссон юм. Тэр хоорондоо бас хоолоо идээд, кофегоо чанаж уугаад их л бэлдэж байна юм хийхэд хэхэ. Барилдахаасаа таахалзана гэдэг шиг л. Өчигдөр өнөөдөр 2 санамсаргүй нэг залуугийн өөрөө хийсэн болон хүний подкастад оролцсон 2 дугаарыг дарааллаад сонсчихлоо. Гүүгл, Майкрософт гэх мэт миний мөрөөдлийн газруудад ажиллаж байсан, байгаа мундаг залуу байна. Голчлон аливаа юмыг хийхдээ үр дүнтэй байлгахын тулд төвлөрөх, зоондоо орох, урсгалдаа орох талаар ярьсан дугаарууд байсан юм. Надад их хэрэгт...

За яг сарын дараа эргээд ороод ирлээ. Юм хийж байгаад дуу сонссон чинь нээх гоё юм бичмээр санагдаад ороод ирлээ. Ер нь бол гэхдээ огт бичихгүй биш бичиж байгаа. Хааяа бүр дэмийрмээр санагдаад ворд дээр бичээд, эсвэл компьютер дээрээ өөртэйгөө ярьж видео хийгээд л, янз бүрээр мэдрэмжээ гаргах гэж хичээж байна. Ер нь л тэмдэглэл хийх дуртай төрлийн хүн юм байна. Тэр нь бичвэр, бичлэг, зураг аль нь ч байж болно. Гэхдээ энд тэмгэдлэл бичихдээ би дор хаяж нэг удаа уншаад постолдог бол зөвхөн компьютер дээр хадгалах зүйлсийг эргэж харах ч хэрэггүй, хэн ч уншихгүй гэж бодохоор амар ч юм шиг.  За бид 2 нь өнөөдөр 28 долоо хоног 5 өдөртэй болж байгаан байна. Саяхан 28 долоо хоногтой ээлжит үзлэгтээ орсон. Миний даралт, хүүхдийн зүрхний цохилт хэмжиж, зарим нэг асуумж асууж тэмдэглэл хөтлөөд, дараагийн үзлэгүүдийн цагийг товлосон. Одоо дахиад 3 долоо хоногийн дараа үзүүлнэ, тэгээд л дахиад 3 долоо хоног, дараа нь 2 долоо хоногийн зайтай гэх мэт. 36 долоо хоногтой эход харуулна.  Тэгээд...

Ингээд бид 2 нь 25 долоо хоног хүрж байна. Хурдан юм аа. Одоо 15-хан долоо хоногийн дараа бяцхан үртэйгээ уулзах нь ээ. Яг одоо ээжийнхээ гэдсэн дотор тонгочоод л байж байна. Хөдөлгөөн нь бүр их мэдрэгддэг болсон. Харшил маань бараг л зүгээр болчихсон. Хааяа өглөөдөө жоохон хөдлөөд л зүгээр болчихдог. Нуруу, толгой өвдөх гэх мэт зовиур багатай аятайхан байгаа. Ажилтай үед жоохон ядраад бас хавагнаад байдгийг эс тооцвол ер нь асуудалгүй дээ. Өмнөх 20 долоо хоногийн ургийн гажиг хардаг үзлэгээр бүтэн 2 цаг шахам хараад (аав нь харж сууж байгаад дундуур нь бүр хурхираад унтсан), хөл гарынх нь хуруунуудыг тоолж, янз бүрийн хэмжилт хийгээд нэг зүйлийн (mild nuchal fold increasing) хэмжээ хэвийнээс их байна гэсэн дүгнэлт гаргаад намайг хэсэг хямраав. 4 долоо хоногийн дараа дахин үзүүлээрэй гээд, өнгөрсөн долоо хоногт 24 долоо хоног хүрээд үзүүлтэл харин хэвийн байна гэж хэлэхэд хамаг юм хөнгөрөөд л явчихсан. Одоо алзахгүй дээ бид 2 нь. Аан бас 2 кесар хагалгааны дараа өөрөөрөө төрөх боломж х...

Шинэхэн сарын мэнд ээ!  Ойрдоо онцын сонин багатай байна даа. Хүүхэд маань 20 долоо хоног хүрч ээжийнхээ гэдсэнд байх хугацааныхаа талд нь ингээд ирлээ. Энэ долоо хоногт хяналтын эмчдээ очиж үзүүлнэ. Тэрнээ өмнө эход үзүүлэх ёстой. Маргааш үзүүлэхээр цаг авсан. Хөдөлгөөн нь надад мэдргэддэг болсон, хөдлөхөөр нь нэг л хөөрхөн санагдаад байдаг юм. Энэ дотор ингээд нэг жижигхээн хүүхэд нааш цааш хөдлөөд байгаа гэж төсөөлөхөөр улам их хайр хүрээд байдаг. Гэдэс маань илт мэдэгдэхүйц томроод байгаа. Багахан шиг жин нэмээд өөрөөрөө төрөх боломж байна уу, эрэлхийлнэ гэж бодож байгаа ч 2 төрөлтийн дараа болохоор тийм ч их бас найдахгүй байна аа. Харшил маань ойрд овоо гайгүй болоод байгаа. Хамраараа бүтэн амьсгаа авч, нус нулимстайгаа холилдохгүй байна гэдэг чинь жаргал байсан байна. Өнөөдөр гадуур ажилгүй байсан болохоор гэртээ тухтай сайхан байна аа. Ажилдаа дараалласан өдрүүд ажиллахаар их ядраад байгаа болохоор менежертээ хэлээд, энэ долоо хоногт дундаа завсартай 2 өдөр л ажиллах болсон...

Цаг хугацаа хурдан юм аа. Бужигнаж байтал хагас жил яах ийхийн зуургүй өнгөрчээ. Өмнөх бичвэрт бичсэнчлэн он гараад удалгүй эх орон, ээж аавдаа очиж золгох шийдвэр гарган нутгийн зүг хүлгийн жолоо залсан билээ. 3 долоо хоног нүд ирмэхийн зуур өнгөрч 3 сар гаргаад буцаад Сиднейдээ ирж ажил амьдралдаа орсон. Монгол явахаас өмнө ажиллаж байсан дэлгүүрээс түр биш байнгын ажилтан болох санал тавьсан бөгөөд нэг хэсэгтээ тэндээ ажиллаж байх шийдвэр гаргасан учир эргэж ирээд шууд ажилдаа орсон.  Удалгүй улаан өндөгний баярын амралт болж, гэр бүлээрээ усан онгоцны аялалд явж бас нэгэн дурсамжыг бүтээгээд ирсэн. Сидней хотоос эхлэлтэй, Queensland мужийн Moreton хэмээх арлын Tangalooma гэдэг эрэг хүрээд буцаж ирэх 4 хоногийн аялал байсан. Энэ талаар бараг тусдаа бичвэр оруулсан нь дээр байх.  Аяллаас ирээд удалгүй гэр бүлээрээ өөр хотруу нүүнэ гэсэн төлөвлөгөөтэй байлаа. Харин аялалд явахынхаа өмнөхөн дахин бие давхар болсон гэдгээ мэдсэн юм. Саяхан харамсалтай зүйл тохиолдсон учир бид 2...

Сүүлийн бичвэрээс хойш нүд ирмэхийн зуур 2 сар гаран өнгөрчихжээ. Хамгийн том зүйл гэвэл Монголруугаа, эх оронруугаа явчихаад ирлээ. Энэ жилийн төлөвлөгөөний томоохон хэсэг биелсэн гэсэн үг. Би гэж нэг уйдсан хүн аав ээжтэйгээ утсаар ярихаараа гэгэлзээд л, байна байна билет хараад л, ажилд орчихвол нэг хэсэг Монголруу явахгүй юм байна гэж санаа алдсаар, сүүлдээ нөхрөө ятгаж нэг үзээд, уурлаж нэг үзсээр санасандаа хүрсээн. Тэгээд овоо боломжийн үнэтэй билетнүүд олоод, 3 долоо хоноод эргэж ирэхээр, нилээд олон дамжлагатай нислэг захиалсан. Өөрөөр хэлбэл нэг талдаа 3 удаа нисч, тэр бүртээ ачаагаа авч буцаагаад өгдөг байхаар. Бид 4 найман чемодан ачаатай, дээрээс нь 4 үүргэвч, нэг гар чемодантай явж байлаашдээ. Жоохон төвөгтэй юм шиг сонсогдож байгаа ч үнэндээ бид нарт тийм ч хэцүү байгаагүй ээ. Хүүхдүүд том болсон тустай, дундаа хүлээлгийн зай ихтэй учраас яарах юм байхгүй тайван сайхан байсан. Дээрээс нь замдаа бас нэг хөөрхөн Монгол гэр бүлтэй таарч танилцаад уйдах завгүй л явлаа. Сидне...

Шинэ оны мэнд ээ! Австрали улсад ирсээр 6 дахь оноо угтлаа. Яах ийхийн зуургүй өнгөрсөн хирнээ яасан урт хугацаа вэ? Сайхан эх орондоо очилгүй их л удлаа даа. 11 сараас хойш тэмдэглэл бичих гэж олон удаа эхэлсэн боловч дуусгаж, нийтлэж чадахгүй байсаар шинэ он гарчээ. Заримдаа аймар их юм бичмээр, заримдаа юу ч бичмээргүй юм шиг санагдаад байдаг юм. Эцэст нь тэгээд бичихээр шийднэ ээ. Дараа нь уншихаар тухайн үеэ эргэж санаад, мэдрээд гоё байдаг.  2023 он үйл явдлаар дүүрэн жил өнгөрлөө. Хамгийн том амжилт нь хүсч мөрөөдөж байсан их сургуулиа хугацаандаа, амжилттай төгсөж чадлаа. Түүнээс хойш завтай юм шиг хирнээ завгүй цаг хугацаа үргэлжилсээр нэг мэдэхэд л хагас жил өнгөрчээ. Ажилд орохоор хайж, материал явуулж, шалгалт, ярилцлага өгч нэг хэсэгжин бужигнасан. Үнэндээ бол тийм ч амжилттай байсан гэж хэлж чадахгүй ээ. Хэд хэдэн газар эцсийн шатны ярилцлага дээр ирээд унасан. Тэр дундаас нэг газарт л сүүлийн шатандаа тэнцсэн. Тэрнээс хойш би өөрөө тайвширсан уу, ажилд авах сезон нь ...