I am a Daughter of Captain

Одоо ч бүр хэдэн сардаа нэг тэмдэглэл бичсэн болдог боллоо. Гэхдээ эргээд уншихад зарим мартсан зүйлээ эргэж санаад гоё байдаг болохоор хол зайтай байсан ч хамаагүй бичсээр байна аа. За хаанаас нь эхлэх билээ. Ээж эсвэл ажил гэсэн үндсэн 2 рольтой, тэр хоёрынхоо талаар л бичнэ дээ.  Өнөөдөр нэг дэх өдөр. Оффис дээрээс ажиллаж байна. Одоо ер нь гэрт ажиллах шаардлага л гарахгүй бол байнга ийшээ ирдэг болсон. Ээж хүртэл ажилруугаа яв аа, очиж ажилла гээд байдаг. Хүү том болоод ээжийгээ өрөөндөө сууж байгааг мэдээд надруу гүйгээд байдаг болсон. Би ч ажилдаа анхаарч чадахгүй хоёрдоод тухгүй болчихдог. Өглөө 2 хүүгийн хоол унд бэлдээд, хичээлд нь явуулчихаад, араас нь өөрийгөө бэлдээд, цайгаа уучихаад, хүүгээ хөхүүлээд, ажилдаа гарна. Тэгсээр байтал 11 цагтай уралдаж л ажилдаа ирнэ. Орой ихэвчлэн 5 гээд хийх юм их байвал 6 хүртэл суугаад явчихдаг. Гэртээ очоод өрөөрүүгээ нуугдаж ороод хөхөө саана. Тэгээд хүүтэйгээ эрхлэлдэж эхэлнэ дээ.  Хүү одоо ээжийгээ хараад хар хурдаараа мөлхөө...

7 дугаар сарын арван найман, 7 хоногийн сүүлийн ажлын өдөр буюу Баасан гариг, Австрали улс, Сидней хот, 400 Жорж стрийт, Телстра группын төв оффисын 8 давхарын 88-р ширээнээс тэмдэглэл хөтөлсүү 😅 Жоохон далжигар хөдөлсөн байна, уучлаарай. Ажлын сүүлийн өдөр болохоор хүн багатай, ажил багатай. Гэнэт ойрд бичээгүй тэмдэглэлээ бичмээр санагдаад... Хүүхдийн сургуулийн амралт болсон учраас оффис дээрээс ажиллаж байгаа юм аа. Хүүхдүүдээ тэгээд яасан бэ гэж үү? Ачтай буянтай ижий минь ирсэн учраас амар тайван энд суух боломж олдож байна даа. Аль насны буян болоод гурвын гурван хүүг минь асарч, намайг ажил хийх боломжоор үргэлж хангадаг ийм буянтай ээжийн охин болж төрсөн юм бол доо. Анх ээжийнхээ хажууд очиж төрнө гээд Эрдэнэт явж байсан. Дараа нь хотод төрөхөд ээж минь ирээд намайг ажилд ороход хүүг минь харж байгаад Эрдэнэтрүү аваад явсан. Одоо 3 дахь удаагаа бүр Австралид ирээд хүүг минь хараад сууж байх гэж. Аваад явчихъя гээд л, бид 2 үгүй гэж гүрийгээд л байцгааж байна даа. Хүүхдүүдээс...

Шөнийн мэнд!  Яг юунаас эхлэж бичихээ мэдэхгүй байна. Нэг тийм гунигтай ч юм уу эмо цаг үе байнаа.. Ханийн минь аав бурхны орныг зорьсоон. Яг долоо хонож байна. Олон ч эмчилгээ хийлгэж, их ч хичээлээ, их ч зовлоо доо аав минь. Бие нь муудсаар муудсаар энэ хорвоог орхичихлоо. Одоо өвдөх өвдөлтгүй, сайхан газар байгаа гэж найдаж байна. Аавын бие эрчимтэй муудаж, нөхрийн дүү гадаадруу сар гаран хугацаатай явах болсноор, нөхөр Монголруу явсаан. Аавыг ухаан саруул, хөл дээрээ тогтох тэнхэлтэй байгаа дээр нь очиж, аавтайгаа ярилцаж суугаад, эмийг нь хэсэг ч болов дөхүүлж, өргөж тэврээд эмнэлэгрүү зөөж, эцэст нь амьсгал татахад нь дэргэд нь толгойг нь түшиж чадсандаа бага ч болов сэтгэл нь уужирч, олон жил аав ээжээсээ хол байсан гэмшлээ хугасласан байх гэж найдаж байна. Яг жил гарны өмнө бид аавыг 8 дахь химийн эмчилгээндээ ороод байхад нь цагаан сараар гэнэт очиж билээ. Хүүхдүүдээ хараад баярлаж, хөөрч, уйлж байсан нь өчигдөрхөн мэт санагдаж байна. Бага хүүгээ аваачиж ганц үнэрлүүлэхсэн...

Тэмдэглэл бичиж үлдээх чинь зөв юм байна аа. Сая өмнөх постоо уншлаа. Буцаад хүүгээ төрүүлсэн өдрүүдээрээ аялаад, зарим дээр нь багахан нулимс цийлэгнүүлээд, тэр үед мэдэрч байсан баяр, өвдөлт, хайрыг мэдэрлээ. Одоо тэр үеэс хойших үйл явдал, сэтгэл мэдрэмжүүдийг сийрүүлнэ.  Дахиад 2 сар өнгөрсөн байна. Бяцхан хүү минь 4 сар хүрч вакцинаа хийлгэсэн. Өдөр өдрөөр өсч, улам л их хайр татаж байна. 4 сартайгийн үзлэгээр 67 см урт, 7850 гр жинтэй болсон байна гэсэн. Том агаа маш сайн тэвэрч, дүүгээ харна. Жижиг агаа маш хөөрхөн саатуулж, ярилцана. Тэвэрч л арай дийлэхгүй байна. Өөрөө эргэж өнхөрдөг болсон. Элгээрээ бага зэрэг мөлхөөд, байрнаасаа хөдлөөд явсан байдаг. Зурагт үзнэ. Хүн харахаараа л инээд алдаж хөөрөөд хүн бүрийн хайрыг татна. Үс нь улам их ургаж, арзайсан хөөрхөн хүү болж байна кк. Муу ээж нь хүүгээ шөнө хөхүүлж байгаад хажуудаа хэвтүүлээд унтчихсан. Тэгсэн хүү минь өнхөрөөд орноосоо уначихсан 😢. Тэрүүхэн үедээ жоохон уйлагнаад л буцаад унтчихсан. Машинд явах маш дургүй, ...

За шинэ оны мэнд ээ! 2025 оны 1 дүгээр сарын 8-ны өдөр оршивой. Нэг л мэдэхэд, нэг л мэдэхэд... цаг хугацаа харвасан сум шиг өнгөрч байна аа. Сүүлийн тэмдэглэлээс хойш маш их үйл явдал болж өнгөрчээ. Тиймээс тэмдэглэл ч бичиж завдахгүй байсан байх нь ээ.  10, 11-р сар бүхэлдээ л шахуу манайхаар амьсгалсан, бужигнасан сар байлаа. Бага хүүгийн төрсөн өдөр болоод, араас нь төрөхийн өмнө шинэ шөл ууна гээд хонь гаргаж найзуудаа цуглуулаад, миний төрсөн өдөр, төрөхийн өмнөх охидоороо гаралт, тэгээд шинэ хүнээ хүлээж аваад, араас нь эргэлтүүд залгаад л.  11 сарын 12-ны өглөө гэртээ ганцаараа орон дээрээ өнхөрч байсан чинь гэнэт доошоо бага зэргийн бүлээн шингэн гарсан. Шууд л ус гарч байгааг гадарлаад угаалгын өрөөнд ороод зогссон чинь доошоо бага багаар асгараад л байсан. Төрөх сүүлийн хугацаанаас 7 хоногийн өмнө байсан болохоор арай болоогүй гэж бодоод цүнх саваа бэлдээгүй байсан ч би их тайван байсаан. Том хүний живх өмсөөд, нөхөр, эгч хоёрлуугаа залгаж хэлээд, ойрхон байдаг нэг ...