Гармон бид 2
Дөнгөж 30 гараад байж ингэж хэлмээргүй байгаа ч нас явна гэж лүд юм аа. Гармоны өөрчлөлтийн шуурганд бие сэтгэлээрээ явчихдаг болсон юмдаг уу даа. Саяхны нэг өдөр жигтэй их ядраад л бие өвдөх маягтай, орой ажлаас ирсэн чинь нөхөр гадуур гараад явчихсан, ирэх болоогүй гэсэн чинь бүр цаанаасаа гомдол төрөөд л явчихлаа. Хажуугаар нь толгой задарчих гээд болдоггүй. Байнга шахуу завгүй байдаг би чинь ажиллаж, сульдсан өдрөө хичээлээ хийхгүй гэр бүлтэйгээ цаг өнгөрөөгөөд сэргэе гээд бодчихсон байсан чинь шууд сэтгэлээр унаж энэ тэр. Эмороод л бүр уйлмаар санагдаад, хүүхдүүдээсээ санаа зовоод усанд орж хэвтэж байгаад жаал уйлав. Нөхөрлүүгээ гомдлын үгтэй мессежнүүд чулуудаад л. Янз бүрийн юм ургуулж бодож улам гомдож уйлаад л. Ядаж байхад энэ амьдрал чинь тухтай уйлах боломж ч олгохгүй юм. Аав ээжийг залгахад нь санааг нь зовоохгүйн тулд уйлснаа мэдэгдэж болохгүй (ойрд яриагүй тэр өдөр яг залгаж таараад байсан юм). Маргааш нь олон хүн амьтантай уулзах болохоор нүд бүлцийсэн байвал элдэв ...