Төөрсөн хүн
Сүүлийн хэд хоног нэг л тийм эмо мүүдтэй байх боллоо. Яг тэр гэх хийсэн бүтээсэн юм байхгүй, урсгал дагаж хөвөөд л. Тэрэндээ сэтгэл ханахгүй болохоор өөрийгөө голоод байнга сэтгэл дундуур байх шиг. Ядаж байхад хань ижилтэйгээ муудчихаар бүр нэг тийм онцгүй дээр онцгүй болчих юм. Учраа ч олохоо болилоо. Хааяа нэг цаг гаргаж ганцаараа баймаар санагдах юм өө. Хүүхдүүд байхгүй болохоор санаад байдаг, ирчихээр нь бас нэг ганцаараа энэ тэр баймаар болоод байдаг, яацарцан ч ааш зан юм, мэдкүээ мэдкү. Он гарах гээд ойртоод байдаг хийсэн бүтээсэн юм юу ч байгаад байгаан. Хүн ер нь тодорой зорилготой байж, зорилгодоо хүрэх тууштай зүтгэлтэй байхгүй бол ингээд л учраа олохгүй урсгал дундаа төөрдөг бололтойдог. Жил болгон л мундаг мундаг зорилго тавидаг, хичээсэн ч юмгүй биелүүлсэн ч юмгүй, зүгээр лоозон болчихсон юм уу хаашаа юм зарим нь. Хичээвэл уг нь яг алкаад байгаа байхгүй юу. Хичээх гэхээр жоохон унтчмаар ч юм шиг, унтаад босоод хийх гэхээр хүүхдүүд шуугилдаад саад болоод байгаа ч юм шиг, ...